بهتر ببین

مدارا كن

yousuf — Mon, 14 Dec 2009 04:01:18 GMT

ای حبیبم :

رحم کن بر ثانیه هایی که سرمایه زندگی من و توست ،لحظه هايي كه براي با هم بودن ما سرشته شده اند ،لحظه هايي كه غايت آرزوي آنها بودن ما در كنار همديگر است ،لحظه هايي كه مي خواهند با گذران خود من و تو را به خدا يك لحظه نزديكتر كنند...

به پاس قدرداني از ثانيه هاي فدا شده از سرمايه جوانيت مدارا كن.

مرا ز هجر تو اميد زندگاني كو ؟ در آرزوي توام ، لذّت جواني كو؟

**************************

پي نوشت ۱:مثل ما شده عين همون يخ فروش كه تو ظهر تابستون داد مي زد :رحم كنيد به كسي كه سرمايه اش در جلوي چشماش داره فنا مي شه ...

پي نوشت ۲: وقتي نحوه نگارش تصوير بالا رو می بینم ،مثل اينه كه دارم مشقهاي كلاس اولم رو نگاه مي كنم...

پی نوشت ۳: منبعد از تخلص "یوسف" به جای "تنها" در وبلاگ دوستان استفاده می کنم.

پي نوشت ۴: زيارت عاشوراي ديشب هيات ، نسيمي از كربلا و محرم برا دلم آورد ،خوش معطر و فرحبخش نسيمي... دعا كنيد ،بتونم كتاب "ناگفته هايي از حقايق عاشورا" نوشته آيت الله سيد علي حسيني ميلاني رو در اين ايام تموم كنم... و اگر هم قسمت شد نكته هايي از اين كتاب رو در وبلاگ درج كنم

چاره غم هجران

yousuf — Sun, 06 Dec 2009 20:26:18 GMT

اي مهربان مرا به استقامت با استعانت از صبر و صلوة امر نمودي ،به ديده منت اجابت كردم .

به دلم انداختي تا قربان صبر كنم ،دوباره به دلم انداختي تا غدير صبر كنم ، تا قربان "من ها" را به اندازه وسعم قرباني كردم تا در لحظه ديدار چيزي جز حبيبم نباشم .از دعاي عرفه آموختم :براي بدست آوردن خيري كه موعد دادنش به من فرا نرسيده اسرار نكنم و در گرفتن خيري كه برايم نوشته اي تعلل نكنم.

از مولايم در غدير آموختم :براي به دست آوردن نمي شود از هر وسيله اي استفاده كرد ،رو به سوي هر وجودي نمود ،براي روشن كردن اذهان نيازي به فرياد كشيدن نيست ، هر چند كه حق تو را نشناسند ،هر چند كه نشناخته انكارت كنند ...

حال معني صبر را با تمام وجودم مي يابم . مهربان هميشه هوادار توست .اگر دل را به او بسپاري ،تمامي اسباب و علل لازم را براي شناختن ،يافتن و رسيدن خود كامل مي كند ،دل بسپار ،در مسير استقامت كن و هميشه در فكر و ذكرت با خدا و حبيبت صادق باش... و تو خود شاهدی آن رانده شده از درگاهت چقدر زیبا رویان را در نظرم نمایان جلوه می داد و سعی در آن داشت که محبت حبیبم را از من به رباید به آنها بدهد ،اما فقط به درگاه تو پناه مي آوردم و در محبتم به حبيب صادق و استوار بوده و هستم...

امشب غدير هم در حال اتمام است ،وخود نظاره مي كني حال مرا ! نمي گويم كه از فراق تو بي قرارم كه گزافی بيش نيست .اما مي بيني كه از فراق حبيبم كه نور محبت او را بر وجودم تاباندي روزگار بر من سنگين شده است . خود شاهدي كه هميشه در ربنای سبز نماز وترم خودنمايي مي كند و براي بيان حالم كه خود از همه اسرار آن آگاهي ،زبان دل و جانم جز در هنگام گفتگو با خودت و بعد از آن باز نمي شود ،هميشه شريك لحظه هاي نابم با تو بوده و خواهد بود .

از بازيگري دنياي دون افتاده ام ...

چه روزها طلوع خورشيد را به نظاره نشستم و چه شبها براي آرامش خاطرم ،مي بويم و نظاره مي كنم خاكي كه بهترين دوستانت در آنجا آرام گرفته اند و در نزد تو زنده و شاهد بر ادعای دوستی ما ،روزي مي گيرند.

"ما شبي دست برآريم و دعايي بكنيم غم هجران تو را چاره زجايي بكنيم"

از دوستانم در آنجا گذر حال او را جويا مي شوم و از هوای معطر به نفسش ،طنین نجوای بجامانده اش روحم را آرام می کنم . زيرا كه بارها رد حضورش را با تمام وجود لمس كرده ام...

از بي مهري حبيبم گله اي ندارم كه "لاف عشق و گله از يار بسي لاف دروغ است" . زيرا او مرا نشناخته ولي :

"پير ميخانه سحر جام جهان بينم داد و اندر آن آينه از حسن تو آگاهم كرد"

مهربان ،خودمونيم ديوار شما از همه ديوارهاي عالم براي بندگان كوتاهتره كجا مي تونم گله و زاري كنم بجز پبش خودت ،مهربانا راه كجاست ؟ چاه كجاست ؟راه حل مشكل و شناسوندن اسبابش چي شد ؟؟

كي دوباره بيان كنم نياز و ببينم ناز حبيبم

نشانی

yousuf — Sun, 29 Nov 2009 10:54:18 GMT

ای مهربان برای پیشواز تو،دلم را آب و جارو زدم

با آمدنت ،یه دست رنگ سفید روش کشیدی

منتظرم با خط خوشت تابلو دلم رو به سامون برسونی

مي شه آدرسشو برا هميشه رو ديوار دلم بنويسي

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

در خرابات طريقت ما به هم منزل شويم كاين چنين رفته است در عهد ازل تقدير ما

عقل اگر داند كه در بند زلفش چون خوش است عاقلان ديوانه گردند از پي زنجير ما

روي خوبت آيتي از لطف بر ما كشف كرد زآن زمان جز لطف و خوبي نيست در تفسير ما

(حافظ)

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پ.ن۱: بين عقل و احساسم بدجوري دعوا راه افتاده ،و هر از گاهي يكي بر ديگري غلبه داره ،موندم كه تصميم نهايي رو بر اساس حرف كدوم يكي بگيرم؟

در كجاي راهم؟

yousuf — Wed, 25 Nov 2009 10:39:18 GMT

سلوک شیفتگان ناب

«إِلَهِي حَقِّقْنِي بِحَقَائِقِ أَهْلِ الْقُرْبِ وَ اسْلُكْ بِي مَسْلَكَ أَهْلِ الْجَذْبِ»، سالكان كوى الهى چهار گروه هستند:

1 ـ سالكان مطلق كه همواره با استدلال علمى و سلوك عملى، آرام آرام طى طريق مى كنند. اين گروه تا آخر عمر در راهند.

2 ـ شيفتگان ناب كه از آغاز تا پايان با جذبه الهى مى نگرند و پيش مى روند، نه با استدلال علمى و نه با سلوك عملى.

3 ـ سالكان مجذوب كه ابتدا با استدلال علمى و سلوك عملى پيش مى روند، ولى در پايان راه لطف خدا آن ها را در بر مى گيرد و بقيه راه را با جذبه و كشش راه مى پيمايند.

4 ـ مجذوبان سالك كه در آغاز جذبه اى حركتشان مى دهد ولى در ميانه راه به حال عادى بر مى گردند و باقيمانده راه را با استدلال علمى و سلوك عملى مى پيمايند.

امام حسين(عليه السلام) در اين جمله از خداوند مى خواهد كه سلوك شيفتگان ناب را نصيب او گرداند تا عشق براى او ملكه شود و در پرتو آن تمام كارهايش فقط با جاذبه الهى انجام گيرد. آنان بندگان مقرّب الهى و فرشتگان و انسان هاى كاملند.

قسمتي از شرح دعاي عرفه امام حسين (ع) نوشته فيلسوف و عارف آيت ا... جوادي آملي

دعايي عاشقانه ،عارفانه ،و در عين حال با مضاميني منطقي و علمي كه امام همانند اينكه با رفيق خودش دركمال ادب و تواضع داره صحبت مي كنه بيان شده... يك سير كامل معرفه النفس ، عرفه ،عرفات يعني شناختن ،محل پيدا كردن دعا كنيم كه خودمون رو خدامون رو و همچنين وظايفمون رو بشناسيم و عامل به دانسته هامون هم باشيم

ما رو هم ياد كنيد...در غروب عرفه ...در بالاترين لبه دل شكستتون...وقتي كه خدا دل شما رو با اكسير عفوش آينه تمام نماي خودش كرده...

------------------------

با اين جملات هم خيلي خيلي شاد مي شم ،دوست داشتم شما هم از آنها بي نصيب نباشيد.

خدايا يا مهر آنان را که در دلشان بر من محبتي نيست از دلم بيرون کن يا به من صبري ده که کساني را که دوستم ندارند دوست داشته باشم.
خدايا سينه ام را چنان بگشاي که درد هاي تمام عالم را در آن جاي دهم. حتي درد محکوم شدن به گناه هاي ناکرده ام را.
خدايا به من ذره اي از رحمت بيکرانت را ببخش تا بتوانم آنانکه محبتم را تقديمشان کردم و تحقير شدم ، آنان که دوستشان داشتم و دشمنم داشتند و آنان که درحقم ظلم کرده اند را ببخشم.

خدايا قلبم را از تمام کينه ها پاک کن که غير از تو کسي را بر اين کار قادر نيست.
خدايا شکم را به باور ، باورم را به ايمان و ايمانم را به يقين مبدل فرما.
خدايا شرکم را به يکتاييت ، ضعفم را به قدرتت، جهلم را به علمت، حماقتم را به حکمتت، گناهانم را به رحمتت، عصيانم را به عزتت، تيرگي دلم را به نورت، بي حرمتي هايم را به قداستت، تنگ دستي و بخلم را به کرمت و ناسپاسي ام را به لطفت ببخش.
خدايا به خير و شر خود آگاه نيستم به علمت و به رحمتت هر آنچه خير من در آن است بر من فرو فرست و هر آنچه شري براي من در آن است از من دور گردان.
خدايا به من بياموز چگونه هنگامي که دستانم را بسته اند و زبانم را بريده اند بر ظلمي که با چشمانم مي بينم صبر کنم.
خدايا به من يقيني ده که جز تو در هستي هيچ چيز نبينم.
خدايا به من قلبي ده که دوست داشته باشم هر آنچه آفريده توست.

مطلبی از برای تسکین دلم خطاب به حبیبم:

نه مرا خاطر غربت نه ترا خاطر قربت دل نهادم بصبوری که جز این چاره ندانم . سعدی

براي ماندن :عشق يا محبت ؟

yousuf — Fri, 20 Nov 2009 13:59:18 GMT

بر اين انديشه بودم كه عشق ازلي و ابدي بوده ، هست و تنها بايد آنرا پيدا كرد.حافظ مي گويد:

عشق دردانه است و من غواص و دريا ميكده

سر فرو بردم در آنجا تا كجا سر بر كنم

در نوشته هاي پيشين دعا كردم"خدايا منتظر رزق عشق توام" منتظرم تا خوبرويي را در قضاي من ثبت كني و بي شك من نيز در قضاي او ثبت شده ام و در اين قضا تبديل و تغييري نباشد كه من با غفلت در بندگيم آن را از من باز گيري.

بعد از سالها دردانه ام را در ميان اين همه رزق موجود در عالم يافتم ،اما يافتن لذتش ،صعودش كوتاه بود ديگر مرا به اوج نمي رساند ،آري عشق حد دارد ،صعود قله عشق كوتاه است ،بايد به دنبال قله هايي تا اوج باشم...

انديشيدم كه عشق هنر يافتن ،تلاش ،جوشش و التهاب براي وصال است . بايد آنرا آموخت و در خود پرورش داد ،چيزي نيست كه در ذات ما نهاده باشند ،اما اگر چنين باشد ،بعد از عقد پيوند آسماني اين جوشش و التهاب فرو نمي نشيند؟اگر اينطور باشد ديگر از اين پيوند چه مي ماند ؟جز در كنار هم بودن . ايثار براي همديگر كه به آن عشق مي گويند...اين ايثار حد عشق است .

نميتوانم بپذيرم پيوند آسماني ام را بر اساس عشق بيافرينم ،از سردي و روزمرگي بعد از آن هراس دارم ، مي ترسم ديگر التهابي براي بودن و ماندن در همراهيش نداشته باشم...

بدنبال پيوندي هستم كه عشق بيافريند و نه عشقي كه به پيوند منجر شود.اما بيان نمودم كه عشق را براي همراهي ناتوان مي بينم و بدنبال چيزي فراتر هستم كه او ازلي و ابدي باشد.

آري اين دوست داشتن و بدنبال آن محبت بي حد من است كه مي تواند مرا همراهي نمايد . مي تواند مرا به راس همه قله ها برساند ،به خود خدا برساند...

روزگاري عشق دوست داشتن و محبتم را در دايره تنگ خود محصور نمود ،و در پي آن مجالي براي خود نمايي ايندو پيدا نشد .

بدنبال پيوندي هستم كه لحظه لحظه اش جز دوست داشتن نباشد ،جز محبت ورزيدن و محبت گرفتن نباشد ،در اين صورت است كه برايم بودن و همراه بودن و يار بودن ملال نمي آورد ،بلكه هر آن بر جوششم ،بر التهابم ،بر بي قراريم مي افزايد.

از اينكه نمي داني چقدر مي توانم محبتم را نثارت كنم ،چقدر تو را دوست دارم .سخت از خودم دلگيرم ،زيرا مجالي نيافتم كه بيان كنم...

قرارم كجا رفت؟

yousuf — Thu, 05 Nov 2009 09:42:18 GMT

بی قرارم ،بي قرارم ،بي قرار ،

حبيبم چون تو قرار از دلم ربوده اي...

نگران هيچي نيستم ،جز اينكه نكنه شرمنده دلم بشم...و اين بي قراري آن تا به روز حساب ادامه داشته باشه.

اينبار خيلي بهم اعتماد كرده

yousuf — Tue, 27 Oct 2009 11:18:18 GMT

فکر بهبود خود ای دل زدری دیگر کن درد عاشق نشود به ،به مداواي حكيم

روزهاي زيبايي رو دارم تجربه مي كنم.تا حالا به اين موضوع فكر كردين : لذت زيباييها رو هر روز تجربه مي كنيم ،ديدن گلي زيبا ،منظره اي دلنواز ،چهره اي زيبا ،خط و تصويري زيبا ،كلام و نگاهي از روي محبت به مخلوقي ،اينها همه انسان رو شاد مي كنند و كمتر كسي است كه با چشيدن لذت اين زيبايي ها زبان به تسبيح خداوند باز نكنه ،حالا هر بنده اي به زبان خودش...

در طول عمر دنيايي خداوند محبت بنده اي از خودش رو در دل ما قرار ميده ،و با اين محبت ما حيران و بي قرار ،شيداي مخلوقش مي شيم ،و همه اين دنياي مادي در چشم ما بي رنگ مي شه و تنها چيزهايي كه نمود پيدا مي كنند ،مخلوق و خالق او هستند...

اگه خداوند يه قطره از لذت دوست داشتن خودش رو به ما بچشونه چي مي شه؟

+++++++++++++++++++++

دارم مي رم پابوسي آستان علي ابن موسي الرضا (ع) به ياد همه دوستان هستم.

yousuf — Thu, 15 Oct 2009 12:55:18 GMT

ارزان ترت از هیچ گرفتند و گذشتند

امروز ندانم که فروشند به چندت

جان داری و درسی به جهان یاد گرفتی

ارزان تر از این درس محبت ندهندت

+++++++++++++++++++

پی نوشت: موندم تو حکمت خدا ،ما كه نه از كار خودش با خبريم و نه از كار بنده هاش مونديم هاج و واج كه برا شفاف سازي و اعتماد سازي چه ديپلماسي رو بكار بگيرم. و در اين بحران كه برام پيش آمده پام رو كج نزارم كه خدايي نكرده دل يكي رو بشكنم.

گناه من چيست؟

yousuf — Tue, 13 Oct 2009 04:24:18 GMT

حال من مثل محكوم بي گناهي هست كه غيابي براش حكم صادر مي كنند و فرصت تفهيم اتهام و دفاع از خودش رو ازش سلب كردند و بايستي بالاجبار جور ناكرده ، ناگفته و ندانسته ها رو تحمل كنه...

اگر اين محكوم خطايي هم داشته باشه ،با دونستن اينكه بخاطر كدام جرمش داره زجر مي كشه . خيلي راحتتر مي تونه اين دوران رو سپري كنه و در صدد رفع عيبش باشه...

مهربانا اين شرط انصاف در حضور تو نيست

(فَأَغِثْ يا غِياثَ الْمُسْتَغيثينَ)

عشق است و مفلسي و جواني و نوبهار

عذرم پذير و جرم به ذيل كرم بپوش

yousuf — Mon, 12 Oct 2009 08:10:18 GMT

چند روزي هست قدم در وادي محبت نهاده ام و تصميم بر پيمودن راه تا رسيدن به وصال ،با ره توشه صداقت و دل بدون زنگارم دارم و در اين ايام تسكين دهنده روح بيقرارم ، ياد خدا و مخلوقش و همچنين اشعار تفسير گونه حافظ از كتاب حضرت دوست بوده است. دوبار در لطيف ترين لحظات گذران عمرم دل بدو سپردم و از معرفت انباشته در غزلهاي او سيراب گشتم و ايمان آوردم كه سخن او صدق است. خود مي گويد :

"شعر حافظ همه بيت الغزل معرفت است*** آفرين بر نفس دلكش و لطف سخنش"

يوسف گم گشته باز آيد به كنعان غم مخور *** كلبه احزان شود روزي گلستان غم مخور

اي دل غم ديده حالت به شود دل بد مكن *** و اين سر شوريده باز آيد به سامان غم مخور

دور گردون گر دو روزي بر مراد ما نرفت *** دائما يكسان نباشد حال دوران غم مخور

هان مشو نوميد چون واقف ني اي از سرغيب *** باشد اندر پرده بازي هاي پنهان غم مخور

*************

چو برشکست صبا زلف عنبرافشانش *** به هر شکسته که پیوست تازه شد جانش

کجاست همنفسی تا به شرح عرضه دهم *** که دل چه می‌کشد از روزگار هجرانش

زمانه از ورق گل مثال روی تو بست *** ولی ز شرم تو در غنچه کرد پنهانش

تو خفته‌ای و نشد عشق را کرانه پدید *** تبارک الله از این ره که نیست پایانش

جمال کعبه مگر عذر ره روان خواهد *** که جان زنده دلان سوخت در بیابانش

بدین شکسته بیت الحزن که می‌آرد *** نشان یوسف دل از چه زنخدانش

بگیرم آن سر زلف و به دست خواجه دهم *** که سوخت حافظ بی‌دل ز مکر و دستانش

*******************

و اين دو بيت را از بهر حبيبم مي نويسم :

چون تويي نرگس باغ نظر اي چشم و چراغ سر چرا بر من دلخسته گران مي داري

در حريم عشق نتوان زد دم از گفت و شنيد زآنكه آنجا جمله اعضا چشم بايد بود و گوش