در دانشگاه ،اداره باشگاه ،مسجد ... همه جا سخنان مشابهي مي شنوي ،بحث از انتخاب هست ،عده اي از سرنوشت مملكت و مسئولين سخن مي گويند ، عده اي از تحريم و گران شدن مواد غذائي بالاخص گوجه فرنگي با كيلويي 2000 تا 3500 و حالا كه به 1000 تومن رسيده ، عده اي از تورم و سختي زندگي ،عده اي از ياس در زندگي و ناميدي از آينده... ، و همگي هم در اين مورد اتفاق نظر دارند ،در اين ميان افرادي زيرك هستند كه از اين مباحث استفاده كرده و از توانائي هاي افرادي سخن مي گويند و از كمال و جمال آنها ، مردم داري و سكانهايي مملكتي كه در دست داشته اند سخنها مي گويند. اينجاست كه بحث هيجان انگيز مي شود و مي بيني كه يكي از اين ميان شروع به تعريف و تمجيد از فرد ديگري مي كند... و بحث بالا مي گيرد فرد ديگري مي گويد اي بابا چه دل خوشي دارين ... اينها همش سركار گذاشتن مردمه ،كي به فكر مردمه ...
    در خيابان غرق در افكار در حال قدم زدن هستي كه دختر و يا پسري ناگهان كارتي بزور و اجبار به دست شما مي دهد و شما هم بناچار مي پذيريد و عده اي از دختران نيز عشوه گرانه اسم خاصي را به شما مي گويند و از شما طلب همياري دارند. از چند خيابان و چهار راه كه بگذري مي بيني يه عالمه كارت دست شماست و شما هم براي رعايت شعار (شهر ما خانه ما) تا پيدا كردن سطل آشغالي كه به ندرت پيدا مي شود بالاجبار باربر منيت ديگران مي شوي...
    به دوستان و همكاران بعد از مدتها كه برخورد مي كني ،بعد از احوال پرسي گرمي كه داره ،التماس راي براي كانديد فاميل و يا هم قبيله داره ...
    اين روز ها كه بازار تشكيل جلسات و بازديدهاي خانوادگي داغتر از اعياد هست. آمدن به در منازل و التماس راي داشتن ...
    عده اي هم در اين ميان با وعده هايي كه گرفته اند خود را به آب و آتيش مي زنند و با التماس و خواهش و تمنا از ديگران راي مي خواهند ،با بدگويي و غيبت و اهانت به كانديدهاي ديگر و همچنين تمجيد از كانديد خود به خيال خود تبليغ مي كنند.
    كانديدي كه قبل از نامزدي براي انتخابات به زمين و زمان بي اعتنائي مي كرد ،اكنون در مقابل پير و جوان فقير و غني سر خم كرده و اظهار چاكري و بندگي مي كند؟؟
    آشوب بازاري بوجود آمده است ،تمامي كانديداها و اطرافيان آنها دست به هر كاري مي زنند تا آرا، بيشتري جذب كنند ، انواع تخلف تا آنجا كه به فكر جن هم نمي رسد!!
    نماينده اي خود را اصول گرا ،اصلاح طلب ،مستقل معرفي مي كند:
اما كدام يك از اين حركتها با اين عنوان ها سنخيت دارد:

- توهين ، تخريب ،توزيع شب نامه  عليه ديگر كانديداها
- خريد آرا جمعي مردم.
- استفاده ابزاري از زنان و دختران جهت تبليغات
- استفاده از احساسات پاك عامه مردم جهت فريب آنها
- استفاده ابزاري از نام و عناوين مقدس مذهبي و ملي
- استفاده از اموال بيت المال و اداري در جهت تبليغات
- دريافت مبالغ هنگفت از سرمايه داران و دادن وعده هاي مختلف
- هزينه كردن مبالغ هنگفت
- با داشتن پستهاي بالاي اداري ،باز هم در فكر بالا رفتن؟
- تهديد عامه مردم در بعضي موارد براي اخذ راي آنها
- همراه شدن افراد بدنام و بد سابقه با چهره هاي مطرح  از كانديدها
- دادن وعده هاي واهي و پوچ كه خارج از مسئوليت نماينده مردم در مجلس مي باشد.
- دادن وعده هاي مختلف براي تعيين مديران كل ادارات استانها از ميان قبائل و گروه هاي خاص
...
حال فردي كه اين همه اعمال را انجام مي دهد لياقت نماينده مردم بودن را دارد؟ شايد بگوئيد بدبين هستم ولي در اين چند سال چيزي جز اين نديدم...
كسي كه در مقابل هر طيفي از مردم سر خم مي كند و طلب راي  و اظهار چاكري مي كند آيا به همان اندازه از خداوند طلب خدمت به مردم را مي كند؟
ايا كسي در اين زمان اين همه هزينه مي كند كه بعد از آن به مردم خدمت كند ؟ يا اينكه با اين اوصاف مي خواهد صد ها برابر از هزينه اي كه كرده را از بيت المال در جيب اندازد . و يا از نام و عنوان براي رسيدن مطامع شخصي و حزبي استفاده كند؟
اصلح كو ؟انتخاب اصلح از ميان چه كساني؟  حتما وجود دارد .چشمها را بايد شست، شايد كسي پيدا شد!
... اما وظيفه ما شركت كردن در اين امر ملي است. و با پيروي از امام و رهبر شركت مي كنيم ،شايد كه مقبول  حق افتد.