ُبْدِئُ بِالْإِحْسَانِ نِعَماً وَ تَعْفُو عَنِ الذَّنْبِ كَرَماً
هم اول با خلق احسان مىكنى هم به كرمت از گناهانشان مىگذرى
فَمَا نَدْرِي مَا نَشْكُرُ أَ جَمِيلَ مَا تَنْشُرُ أَمْ قَبِيحَ مَا تَسْتُرُ
نمىدانم شكر كدام را بجاى آرم آيا شكر نيكيهايى كه از من معروف كردى يا زشتيهايى كه پرده پوشى نمودى
...
أَنْتَ إِلَهِي أَوْسَعُ فَضْلاً وَ أَعْظَمُ حِلْماً مِنْ أَنْ تُقَايِسَنِي بِفِعْلِي وَ خَطِيئَتِي
اى خداى من فضل وسيع بىپايان و حلم عظيم بىانتهايت برتر از آن است كه مرا با فعل من و گناه من مقايسه نمايى
اللَّهُمَّ تُبْ عَلَيَّ حَتَّى لاَ أَعْصِيَكَ
اى خدا حال توبهاى به من عطا كن كه ديگر هرگز معصيت نكنم
...
وَ قَدْ نَزَلْتُ مَنْزِلَةَ الْآيِسِينَ مِنْ خَيْرِي (حَيَاتِي) فَمَنْ يَكُونُ أَسْوَأَ حَالاً مِنِّي
و اينك به جايى رسيدهام كه از خوبى و اصلاح نفس خود به كلى نااميدمپس از من بدحال و سيه روزگارتر كيست
إِنْ أَنَا نُقِلْتُ عَلَى مِثْلِ حَالِي إِلَى قَبْرِي (قَبْرٍ) لَمْ أُمَهِّدْهُ لرَقْدَتِي وَ لَمْ أَفْرُشْهُ بِالْعَمَلِ الصَّالِحِ لِضَجْعَتِي
واى اگر من با چنين حال منتقل شوم به جانب قبرى كه براى خوابگاه خود مهيا نكرده و با عمل صالح فرش در آن بستر نگستردم
وَ مَا لِي لاَ أَبْكِي وَ لاَ أَدْرِي إِلَى مَا يَكُونُ مَصِيرِي
و چرا نگريم در صورتى كه نمىدانم مصيرم تا كجاست
وَ أَرَى نَفْسِي تُخَادِعُنِي وَ أَيَّامِي تُخَاتِلُنِي وَ قَدْ خَفَقَتْ عِنْدَ (فَوْقَ) رَأْسِي أَجْنِحَةُ الْمَوْتِ
و اكنون مىبينم كه نفس با من خدعه مىكند و روزگار با من مكر مىورزد در حالى كه عقاب مرگ بر سرم پر و بال گشوده است
فَمَا لِي لاَ أَبْكِي أَبْكِي لِخُرُوجِ نَفْسِي أَبْكِي لِظُلْمَةِ قَبْرِي أَبْكِي لِضِيقِ لَحْدِي أَبْكِي لِسُؤَالِ مُنْكَرٍ وَ نَكِيرٍ إِيَّايَ
پس چرا نگريم مىگريم بر جان دادنم مىگريم بر تاريكى قبرم مىگريم بر تنگى جاى ابدى خودم مىگريم براى سؤال منكر و نكير
إِلَهِي إِنْ أَدْخَلْتَنِي النَّارَ فَفِي ذَلِكَ سُرُورُ عَدُوِّكَ وَ إِنْ أَدْخَلْتَنِي الْجَنَّةَ فَفِي ذَلِكَ سُرُورُ نَبِيِّكَ
اى خدا اگر مرا در آتش برى در اين صورت دشمنت (شيطان) شاد مىشود و اگر در بهشت برى پيغمبرت شاد خواهد شد
وَ أَنَا وَ اللَّهِ أَعْلَمُ أَنَّ سُرُورَ نَبِيِّكَ أَحَبُّ إِلَيْكَ مِنْ سُرُورِ عَدُوِّكَ
و من قسم به خدا يقين دارم كه تو سرور پيغمبرت را از سرور دشمنت به مراتب بيشتر دوست داري .
قستمهائی از دعای ابوحمزه ثمالی ،دعائي است كه وجود مبارك امام سجاد، زين العابدين سلام الله عليه در تمام سحرهاي ماه مبارك رمضان اين دعا را ميخواندند.
